بر اساس اصول کار ماشین های جوشکاری که قبلاً مورد بحث قرار گرفت، روش های مختلفی برای طبقه بندی آنها وجود دارد. روش های اصلی طبقه بندی و انواع مربوط به آنها به شرح زیر است:
طبقه بندی بر اساس منبع حرارت جوشکاری
دستگاه های جوش قوس الکتریکی
این پرکاربردترین مقوله در بخش صنعتی است. این شامل جوشکارهای قوس دستی، جوشکارهای قوس زیردریایی، جوشکارهای محافظ گاز CO₂-و جوشکارهای گاز خنثی تنگستن (TIG/قوس آرگون) است. آنها برای جوش دادن فلز به گرمای زیاد تولید شده توسط قوس الکتریکی متکی هستند و برای جوشکاری اکثریت قریب به اتفاق مواد فلزی معمولی مناسب هستند.
دستگاه های جوشکاری مقاومتی
این دسته شامل چهار نوع اصلی است: جوشکار نقطه ای، جوشکار پروجکشن، جوشکار درز و جوشکار لب به لب. آنها از گرمای ژول-تولید شده توسط جریان الکتریکی که از مقاومت تماس قطعه کار می‌گذرد-برای انجام جوشکاری استفاده می‌کنند. آنها مخصوصاً برای اتصال فلزات غیرآهنی با هدایت الکتریکی خوب-مناسب هستند.
دستگاه‌های جوش{0}پرتو انرژی بالا
این دستگاه ها به دستگاه های جوش لیزری و دستگاه های جوشکاری پرتو الکترونی تقسیم می شوند. جوشکارهای لیزری با قابلیت دستیابی به چگالی انرژی تا 106 وات بر سانتی متر مربع، برای اتصال قطعات دقیق مناسب هستند، در حالی که جوشکارهای پرتو الکترونی عمدتاً برای عملیات جوشکاری با نفوذ عمیق در محیط‌های خلاء استفاده می‌شوند.
سایر دستگاه های جوش تخصصی
این دسته جوشکارهای اولتراسونیک، جوشکارهای اصطکاکی، جوشکارهای پلاسما و غیره را در بر می گیرد. آنها از طریق اصول تخصصی مانند ارتعاش با فرکانس بالا، اصطکاک مکانیکی، یا قوس های فشرده، جوشکاری را از طریق اصولی- انجام می دهند و نیازهای جوشکاری مواد خاصی مانند پلاستیک و فلزات غیر مشابه را برآورده می کنند.
