ابتدا الزامات اصلی را تعیین کنید
مواد و ضخامت جوش را شناسایی کنید
Carbon steel/low-alloy steel (thickness >10 میلی متر: دستگاه های جوشکاری قوس زیردریایی (SAW) به دلیل نفوذ عمیق و راندمان بالا بهترین انتخاب هستند و آنها را برای سازه های سنگین مانند مخازن تحت فشار مناسب می کند. بهعنوان جایگزین، جوشکنندههای قوس الکتریکی اینورتر جریان بالا-را میتوان با تکنیک جوشکاری چندلایه- چندلایه استفاده کرد.
ورقهای فولاد ضد زنگ/آلیاژ آلومینیوم (ضخامت کمتر یا مساوی 3 میلیمتر): دستگاههای جوش لیزری انتخاب ارجح هستند که کمترین تغییر شکل را ارائه میدهند و نیاز به تکمیل جوش- را حذف میکنند. اگر بودجه محدود باشد، ممکن است از جوشکار پالسی TIG (قوس آرگون) استفاده شود، اگرچه این کار به یک اپراتور ماهر نیاز دارد.
قطعات کار پلاستیک: دستگاههای جوشکاری اولتراسونیک، صفحه داغ یا پرچین داغ را بر اساس نوع مواد انتخاب کنید، و بهترین فرآیند را با ویژگیهای خاص ماده در اولویت قرار دهید.
سناریوی کاری و محیط را روشن کنید
سایت های خارج از منزل (به عنوان مثال، سایت های ساخت و ساز، معادن): یک جوشکار قوس الکتریکی دستی اینورتر DC را به دلیل تطبیق پذیری و هزینه کم آن انتخاب کنید. برای اطمینان از منبع تغذیه پایدار، مدلهای{2}}دیزلی را در اولویت قرار دهید.
اجزای دقیق (مانند قطعات الکترونیکی، تجهیزات پزشکی): دستگاه جوش لیزری دستی را انتخاب کنید. گرمای کوچک-منطقه تحت تأثیر نیازهای زیبایی شناختی دقیق- را برآورده می کند.
جوشکاری نقطه ای با حجم بالا-قطعات استاندارد: دستگاه جوش نقطه ای اختصاصی را انتخاب کنید. بر روی محدوده تنظیم فشار الکترود تمرکز کنید تا از سازگاری با مواد خاص مانند ورق فلز گالوانیزه اطمینان حاصل کنید.